Status rozwoju krajowego przemysłu maszyn budowlanych Leasing sprzętu

Status rozwoju krajowego przemysłu maszyn budowlanych Maszyny leasingowe

Przez długi czas istniejące maszyny i urządzenia na placu budowy należały do przedsiębiorstwa budowlanego i służą do jego budowy w tym celu, co skutkuje niskim wskaźnikiem wykorzystania sprzętu mechanicznego i słabym efektem inwestycyjnym. Jednocześnie maszyny i urządzenia zakupione przez różne przedsiębiorstwa są prawie podobne, a powtarzające się inwestycje są poważne, powodując poważne zaległości w zakresie zasobów społecznych. Sprzęt mechaniczny poważnie się starzeje, a duża liczba nieużywanych urządzeń stała się dużym obciążeniem dla przedsiębiorstw budowlanych, co ograniczyło rozwój i postęp urządzeń mechanicznych. Po ustanowieniu socjalistycznego systemu gospodarki rynkowej należy podkreślić zalety inwestycyjne sprzętu. Aby uspołecznić maszyny budowlane, należy jak najszybciej stworzyć rynek leasingu sprzętu społecznego dla maszyn i urządzeń, aby zrewitalizować środki trwałe maszyn i urządzeń, odzwierciedlić efekt inwestycyjny, zwiększyć stopień wykorzystania maszyn i urządzeń oraz osiągnąć cel wymiany maszyn. Ustanowienie rynku leasingu sprzętu socjalnego dla maszyn i urządzeń może poprawić poziom zarządzania, użytkowania, naprawy i konserwacji maszyn i urządzeń, co sprzyja zmniejszeniu zużycia i oszczędności siły roboczej, zasobów materialnych i finansowych; sprzyja szkoleniom technicznym i wymianom międzynarodowym oraz poprawie ich jakości.

Jednak z powodu wielu czynników rozwój branży leasingu maszyn i urządzeń został poważnie ograniczony.

Management W zarządzaniu makro w branży leasingowej brakuje zunifikowanego scentralizowanego działu.

Obecnie branżą leasingową zarządzają Ministerstwo Handlu Zagranicznego i Współpracy Gospodarczej, Ludowy Bank Chin, Administracja Państwowa ds. Wymiany Walut oraz Administracja Państwowa ds. Przemysłu i Handlu, posiadające zdecentralizowane uprawnienia i niejasne obowiązki, które są podatni na tarcie i unikanie, a koordynacja i ujednolicenie polityk jest trudne. Kierownictwo branży leasingowej w Chinach znalazło się w bezimiennej „strefie próżni”. Z kolei w chińskim sektorze leasingowym nie było jeszcze stowarzyszenia branży leasingowej, które ma bliskie powiązania z organami rządowymi i koordynuje, prowadzi, komunikuje i obsługuje zarządzanie przedsiębiorstwem oraz informacje dotyczące firm leasingowych.

⑵ Brak przepisów dotyczących leasingu w celu ochrony normalnego rozwoju branży leasingowej, która od dawna pozostawia branżę leasingową w „nierzetelnym i niesfornym” środowisku.

Obecnie Chiny nie mają kompleksowego systemu przepisów dotyczących leasingu, który miałby chronić prawa i interesy stron umowy najmu. Tyle tylko, że w prawie umów gospodarczych, ogólnych zasadach prawa cywilnego, odpowiednich dokumentach Ministerstwa Finansów i środkach tymczasowych dotyczących leasingu finansowego sformułowanych przez profesjonalne banki istnieją daleko idące przepisy, które są dalekie od faktycznego potrzeby branży leasingowej. Branża leasingowa nie może na tym polegać, strony umowy najmu nie mają jednolitego kodeksu postępowania i trudno jest skutecznie chronić uzasadnione prawa i interesy umowy najmu. W przetargach i przeglądzie kredytowym legalność branży leasingowej nie była chroniona, co poważnie utrudnia normalne funkcjonowanie i zdrowy rozwój branży leasingowej w Chinach.

(3) Brak polityk podatkowych i podatkowych wspierających rozwój branży leasingowej.

Aby wesprzeć rozwój działalności leasingowej za granicą, większość wdrożyła preferencyjne polityki finansowe i podatkowe. W Chinach finansowanie leasingu od dawna uważane jest za pożyczkę, a pod względem podatkowym jest traktowane jako ogólna czynność handlowa. Banki ogólne nie akceptują kredytów hipotecznych i gwarancji bankowych w branży leasingowej, a branża ubezpieczeniowa nie uczestniczy w pracach ubezpieczeniowych w branży leasingowej. Stało się to rynkiem leasingowym. Przeszkody w normalnym rozwoju.

⑷ Obecnie działalność leasingowa jest stosunkowo pojedyncza i zasadniczo ogranicza się do ogólnych umów leasingu finansowania importu i jednoczesnych umów leasingu fizycznego.

Firmy, takie jak leasing zwrotny i leasing eksportowy, prawie nie prowadziły leasingu finansowego. W branży leasingu fizycznego usługi leasingowe i sprzedażowe były rzadko realizowane. Przyczyny powstania pojedynczej formy leasingu są różne, w tym ograniczenia związane z państwowym systemem zarządzania aktywami, niezrównanym kredytem i ubezpieczeniem kredytu sprzedającego, wiarygodnością środka leasingowego oraz obawą przed ryzykiem w gospodarce państwowej. Zjawisko czynszu różni się oczywiście od podobnych zagranicznych firm. Przyczyny te ograniczyły zróżnicowany rozwój form leasingu w Chinach.

Zaległości czynszowe są bardzo poważne, co utrudnia obrót kapitałem firmy leasingowej.

Według odpowiednich danych, na koniec 1994 r. 17 chińsko-zagranicznych spółek leasingowych joint venture zalegało z czynszami w wysokości 600 mln USD. Ogromne zaległości czynszowe sprawiły, że firmy leasingowe miały poważne trudności operacyjne. Wierzę, że wraz z ustanowieniem i stopniowym ulepszaniem chińskiego systemu gospodarki rynkowej chiński sektor leasingowy, jako branża wschodząca, z pewnością będzie w stanie wziąć na siebie odpowiedzialność historyczną i nadal się rozwijać.